fb
Manu nawigacyjne

Kuchnia indyjska

DSCN7026a (800x533)Najbardziej charakterystyczne dla indyjskiej kuchni jest stosowanie wielu specyficznych przypraw. Najstarsze z nich uprawiano w dolinie rzeki Indus już 7 tys. lat p.n.e. (między innymi sezam). Najstarsze ślady upraw gorczycy, kardamonu, pieprzu i kurkumy pochodzą z 3 tysiąclecia p.n.e. Tradycyjna kuchnia indyjska została przez wieki bardzo wzbogacona poprzez oddziaływanie między sobą różnych religii, kultur a także zwyczajów i upodobań mieszkańców. Pojawiły się nowe metody przygotowywania oraz przyrządzania mięsa i wielu innych potraw. Tajniki tradycyjnej kuchni indyjskiej przekazywane były ustnie z pokolenia na pokolenie i tak przetrwały do dziś.

 

DSCN6958 (800x533)Kucharze w Indiach od zawsze cieszyli się niesłabnącym szacunkiem i poważaniem na równi z lekarzami, astronomami, uczonymi i artystami. Prześcigali się w wymyślaniu znakomitych i niezwykle aromatycznych potraw z mięsa, warzyw i oczywiście z ryżu. Wedle Ajurwedy czyli tradycyjnej indyjskiej medycyny opartej na filozofii została w Indiach stworzona specjalna potrójna klasyfikacja smaków potraw w zależności od ich działania na umysł i ciało ludzkie. Wpływ na duchowość miały np. zboża, warzywa oraz nabiał. Były to pokarmy najwyższej kategorii, szczególnie polecane przez joginów a mające służyć do oczyszczania umysłu. Inny rodzaj pokarmu to te wpływające na aktywność, żywotność, przemianę, pasję i zaangażowanie. Do nich można zaliczyć używki oraz pobudzające napoje typu Kawa, herbata, cola i czekolada. Do tej kategorii potraw możemy również zaklasyfikować większość indyjskich przypraw i sól. Jedzenie najgorszej kategorii to pokarmy wpływające na tępotę ciała i umysłu np. warzywa korzeniowe (rosnące w ziemi i ciemności), potrawy nieświeże, uszkodzone, bez smaku lub nieprawidłowo przygotowane.

 

DSCN6959a (800x533)Odrębność etniczna i religijna kraju sprawiła, że na północy kuchnia indyjska rozwinęła się nieco inaczej niż kuchnia indyjska niż na południu. Większość restauracji w Polsce i innych krajach europejskich bazuje na składnikach kuchni północy.

 

DSCN6970 (800x533)Charakterystyczną cechą kuchni indyjskiej na północy kraju są między innymi specjalne chlebki przypominające kształtem nasze podpłomyki podobne do dużych placków. Najpopularniejsze mięsa to natomiast kozina, baranina i drób pieczone w specjalnych piecach w kształcie beczki – tandoorach (do dziś w użyciu) opalanych węglem drzewnym lub nawozami naturalnymi. W piecach tych utrzymywana jest bardzo wysoka temperatura, co skraca znacznie czas przygotowania potrawy a mięso w nich pieczone nie traci wody przez co jest miękkie, soczyste i delikatne w smaku. Mięso przed włożeniem do pieca marynuje się w jogurcie i bogato przyprawia oraz barwi w szafranie lub chilii. W takich piecach hindusi również pieką indyjskie chlebki zwane naan przyprawiane najczęściej czosnkiem i kolendrą.

Najbardziej znaną i słynną na całym świecie potrawą indyjskiej kuchni jest curry czyli mięso duszone w mieszance przypraw przyrządzone w specjalny sposób razem z warzywami i pilawem.

 

DSCN6663 (800x533)Hindusi do większości potraw dodają gotowaną soczewicę a cały posiłek zwykle łączy jogurt z warzywami lub owocami, piklami, marynatami i wspaniałymi sosami ostrymi, ostro-kwaśnymi lub słodkimi (sos chutney) albo sałatkami z warzyw lub owoców.
Jeśli chodzi o desery kuchni indyjskiej, to te przygotowywane są zwykle na bazie mleka. Również herbatę hindusi gotują z mlekiem i z cukrem, przez co staje się oba bardzo mocna ale też jest bardzo słodka.

Dla kuchni południa, gdzie jest zazwyczaj latem bardzo gorąco, charakterystycznym napojem jest lassi czyli orzeźwiające polaczenie mleka, jogurtu naturalnego oraz wody różanej zaprawionej kminem i kardamonem. Kuchnia indyjska we współczesnych wariacjach dopuszcza przyrządzenie lassi na bazie miąższu truskawek, cytryn lub mango. Można również przygotować lassi na bazie indyjskich konopii co daje działanie narkotyczne i odurzające. Taki napój używany jest głównie do celów religijnych i pije się go np. w święto radości i wiosny (holi) a także podczas Nowego Roku u Sikhów.

Inne popularne napoje oprócz lassi, indyjskiej herbaty z przyprawami i mleka kokosowego to te oparte również na naparach cukru, mleka, migdałów i różnych przypraw.

Kuchnia indyjska południa jest zdecydowanie bardziej ostra i wegetariańska. Jej podstawą jest ryż a do wielu potraw dodaje się tu tez mleko kokosowe.

Różnicę między południem a północą Indii możemy zauważyć też w stosowanych w kuchni przyprawach a raczej ich postaci, ponieważ na południu używa się całych ziaren, kawałków, listków i korzeni przypraw a na północy się je mieli i używa w formie sproszkowanej.

Najczęściej stosowane w kuchni indyjskiej przyprawy to imbir, suszone mango, nasiona granatu, papryczki chili, curry, kolendra, kurkuma, kardamon, garam masala, tamaryndowiec, gałka muszkatołowa, czerwona papryka, kmin, kozieradka, czarnuszka, curry, goździki i limonka.

Warto wspomnieć o glee czyli popularnym w Indiach zamienniku masła i oleju. Jest to tłuszcz zwierzęcy charakteryzujący się niezwykłą trwałością oraz odpornością na wysoka temperaturę bardzo dobry do smażenia i duszenia wszelkich potraw.

 

DSCN6961 (533x800)Kuchnia indyjska jest bardzo bogata i różnorodna. Hindusi spożywają na co dzień trzy dania, obowiązkowo z soczewicą, ryżem lub indyjskim chlebkiem. W bogatych domach podaje się zarówno ryż jak i chlebki w formie podpłomyków. Potrawy wzbogacone są zazwyczaj marynatą, jogurtem i różnymi sosami. Na większych uroczystościach dodatkowo podaje się wykwintne potrawy mięsne, rybne lub aromatyczne wegetariańskie dania przyrządzone na bazie warzyw. Na koniec posiłku spożywa się orzechy, owoce, nasiona i pije specjalne napary z nasion (np. z kopru lub kolendry) ułatwiające trawienie.

Najważniejszym i głównym posiłkiem jest kolacja, kiedy cała rodzina zbiera się przy stole i zasiada do uczty. W centralnym miejscu na stole zawsze znajdziemy misę z indyjskim pieczywem (naan albo capati) lub ryżem zabarwionym szafranem, który nadaje potrawie piękny kolor, zapach ale tez delikatny smak. Wokół stoją zazwyczaj rożnej wielkości misy i miseczki z sałatkami, mięsem, rybami, sosami, pastami, warzywami i owocami. Oprócz wieczornej uczty hindusi spożywają skromne śniadanie a w ciągu dnia ciepłe przysmaki prosto z pieca tandoori. Na południu Indii zwyczajem jest też picie w ciągu dnia mleka kokosowego.

Hindusi nie używają w domach sztućców. Potrawy nakładają i jedzą palcami prawej ręki, ponieważ strona lewa uznawana jest za ta nieczystą.

 

IMG_3626 (800x533)Co jakiś czas będziemy publikować sprawdzone przez nas przepisy kulinarne 🙂

Jak powstaje herbata?

Posted by na 01:02 w Chińskie wynalazki, Herbata, Kolorowe Indie, Kufer Pomysłów, Kulinaria, Kulinaria Indie, Rajska Tajlandia | Możliwość komentowania Jak powstaje herbata? została wyłączona

Jak powstaje herbata?

Herbata towarzyszy nam na co dzień – pijemy ją każdego dnia. Od dawna byliśmy świadomi istnienia wielu jej gatunków i odmian, jednak dopiero w Tajlandii poznaliśmy proces uprawy i przygotowywania herbaty. Na plantacji „Araksa” w prowincji Chiang Mai mogliśmy uczestniczyć w zbiorach herbaty i zobaczyć jej dalszą obróbkę. Doświadczenie to otworzyło nam oczy na wiele kwestii dotyczących właściwości herbaty, pracochłonności przygotowania herbaty do celów spożywczych, ceny herbaty i tego, co w Polsce zwykle pijemy pod hasłem herbaty. Poznaliśmy również ciekawe tradycje i zwyczaje. Ponieważ opowiadamy się za świadomym konsumpcjonizmem, jednym z owoców naszych herbacianych przygód jest niniejszy artykuł. Drugim i podstawowym wynikiem naszego podróżowania po miejscach związanych z kulturą herbaty są Warsztaty Podróżnicze dla Dzieci pod nazwą „Herbaciane Pola”. Podczas warsztatów dzieci dowiadują się, co dzieje się z herbatą, zanim znajdzie się w kubeczku, bawią się w zabawy zainspirowane czynnościami na plantacji i degustują różne odmiany tego szlachetnego napoju. Warsztaty „Herbaciane Pola” doskonale nadają się również jako Podróżnicze Urodziny dla Dzieci. Jak zatem powstaje znana nam forma herbaty? Mamy dwa podstawowe rodzaje herbaty – ooloong oraz assam. Oolong to odmiana chińska, która rośnie na wysokości 600 – 2000 m npm i potrzebuje pełnego słońca, a assam to odmiana indyjska, spopularyzowana przez brytyjskich właścicieli plantacji na Sri Lance pod nazwą cejlon. Assam rośnie od 200 do 2000 m npm (z optimum między 400 a 600m npm ) i potrzebuje  tylko 60% nasłonecznienia. Plantacja Araksa leży 550 m npm, czyli mieści się w granicy najlepszej wysokości dla uprawy herbaty assam. Dlatego wlaśnie tylko assam jest na niej kultywowana. Aby zapewnić herbacie odpowiednie zacienienie, plantatorzy stosują dwie praktyki. Po pierwsze, sadzą krzaki herbaty pod drzewami. Drzewa muszą zatem zostać zasadzone na plantacji około 50 lat wcześniej. „Robimy biznes z myślą o przyszłych pokoleniach” – podsumował tę praktykę nasz przewodnik.   Po drugie, raz do roku przycina się krzaczki, by nie rosły za bardzo na boki i odcięte kawałki gałązek kładzie się na górnej części krzaka. W tym miejscu pierwsza ciekawostka – te właśnie odcięte i wysuszone na słońcu liście dolnych pięter krzewu herbacianego plantacja odsprzedaje fabrykom  cenie 12 TBH  (około 1 zł 40 groszy) za kilogram i po zmieleniu powstaje z tego powstaje popularna w Polsce herbata ekspresowa… Zatem jeśli na opakowaniu zielonej herbaty ekspresowej widnieje napis „High Quality”, czyli „wysokiej jakości”, jest to chwyt marketingowy nie mający pokrycia w rzeczywistości, gdyż są to po prostu odpady. Na plantacji zdaliśmy sobie sprawę jak skomplikowane jest zbieranie herbaty. Nabraliśmy ogromnego szacunku do ludzi, którzy tę pracę wykonują, byśmy mogli cieszyć się doskonałym aromatem w naszych kubeczkach i filiżankach. Zbierając herbatę należy zrywać listki tylko z górnych gałązek herbaty. I to bynajmniej nie wszystkie. Na plantacjach produkujących jakościową herbatę, zbiór jest wyłącznie ręczny, aby to człowiek dokonał odpowiedniej selekcji właściwych listków. Młody pęd i dwa herbaciane listki to tak zwany w świecie herbaty „standard”. Czyli standardowa herbata powinna być właśnie z tych listków przygotowywana. Im młodszy listek, tym kryje w sobie więcej aromatu. Najwięcej jest ich oczywiście w pędzie. Herbata wysokiej jakości, czyli prawdziwe „High Quality” to zbiory lepsze niż standard, czyli tylko młody nierozwinięty pęd i jeden listek. Najwyższa jakościowo herbata pochodzi ze zbiorów tylko pierwszego rozwijającego się pędu, raz do roku (w Tajlandii w maju). Otrzymaną tak herbatę nazywamy „białą” i jest ona najdroższa na rynku (cena sprzedaży takiej herbaty od plantatora...

więcej...

Ziemniaki w sosie jogurtowym

Posted by na 16:44 w Kolorowe Indie, Kufer Pomysłów, Kulinaria, Kulinaria Indie, Przyprawy, Zrób to sam | Możliwość komentowania Ziemniaki w sosie jogurtowym została wyłączona

Ziemniaki w sosie jogurtowym

Dzisiaj specjalnie dla Was przygotowaliśmy ucztę składającą się z kilku dań kuchni indyjskiej. Na obiad podaliśmy ziemniaki w sosie jogurtowym, indyjską sałatkę na bazie jogurtu i szpinaku, soczewicę z Uttar Paradesh a do picia kultowy napój hinduski czyli mango lassi. Potrawy były bardzo smaczne i mimo, że ich przygotowanie było dość  czasochłonne to myślę, że warto pokusić się aby przygotować je samodzielnie w domu do czego Was gorąco zachęcamy. Kulinarnie poznajemy świat, część pierwsza Kuchnia Indyjska – zaczynamy!   Potrzebujemy: – 1 kg ziemniaków – 6 łyżek oleju – łyżka posiekanego imbiru – łyżka soli – szczypta pieprzu cayenne – łyżeczka przyprawy garam masala – łyżeczka kurkumy – 2 łyżeczki zmielonego kminu – 4 łyżeczki zmielonych ziarenek kolendry – trzy pomidory – dwie cebule – ¾ szklanki jogurtu naturalnego – 150 ml śmietanki 12%   Przygotowanie: Przygotowanie naszej potrawy zaczynamy od umycia, obrania i drobnego pokrojenia ziemniaków. Aby straciły nieco skrobi odkładamy je do miski z zimną wodą na kwadrans a potem osuszamy papierowym ręcznikiem. Na dużym ogniu rozgrzewamy pięć łyżek oleju i około dziesięciu minut smażymy ziemniaki aż się zabarwią na złoty kolor, następnie odkładamy je na bok a na patelni rozgrzewamy pozostałą część oleju i smażymy drobno posiekaną cebulę aż stanie się brązowa. Kolejnym krokiem jest dodanie do cebuli aromatycznych przypraw (kminu, kolendry, pieprzu cayenne, posiekanego imbiru), soli, obranych i pokrojonych drobno pomidorów oraz jogurtu naturalnego. Kuchnia indyjska jest bardzo aromatyczna i zdrowa. Wszystkie dodane składniki smażymy razem jeszcze około minuty, następnie zmniejszamy ogień, układamy na wierzchu ziemniaki i gotujemy całość około trzydziestu pięciu minut. Pod koniec dodajemy śmietankę i ewentualnie dosalamy potrawę, jeśli uznamy to za konieczne. Ziemniaki w sosie jogurtowym są gotowe. Podajemy je z soczewicą i sałatką albo jako dodatek do innych potraw indyjskiej kuchni. Wszystkim życzymy...

więcej...

Indyjska sałatka na bazie jogurtu i szpinaku

Posted by na 16:41 w Kolorowe Indie, Kufer Pomysłów, Kulinaria, Kulinaria Indie, Przyprawy, Zrób to sam | Możliwość komentowania Indyjska sałatka na bazie jogurtu i szpinaku została wyłączona

Indyjska sałatka na bazie jogurtu i szpinaku

Dzisiaj specjalnie dla Was przygotowaliśmy ucztę składającą się z kilku dań kuchni indyjskiej. Na obiad podaliśmy ziemniaki w sosie jogurtowym, indyjską sałatkę na bazie jogurtu i szpinaku, soczewicę z Uttar Paradesh a do picia kultowy napój hinduski czyli mango lassi. Potrawy były bardzo smaczne i mimo, że ich przygotowanie było dość  czasochłonne to myślę, że warto pokusić się aby przygotować je samodzielnie w domu do czego Was gorąco zachęcamy. Kulinarnie poznajemy świat, część pierwsza Kuchnia Indyjska – zaczynamy!   Potrzebujemy: – szpinak (około 400 g) – jogurt naturalny (0,5 l) – ½ łyżeczki soli – szczypta pieprzu – łyżeczka prażonego kminu – łyżeczka prażonych nasion kolendry   Przygotowanie: Aby przygotować naszą sałatkę wrzucamy szpinak na patelnię polaną kilkoma łyżkami wody i na dużym ogniu mieszamy go aż zwiędnie.  Szpinak studzimy, siekamy drobno a następnie mieszamy z jogurtem, solą, pieprzem i prażonymi: Kolendrą oraz kminem.   Indyjska sałatka na bazie jogurtu i szpinaku to świetny dodatek do wszelkich potraw indyjskiej kuchni. Wspaniale łagodzi smak ostrego curry lub ryżu. Można dodać ją do mięsa z kurczaka, cieciorki albo, tak jak my, do czerwonej soczewicy i ziemniaków w sosie jogurtowym. Jest niezwykle prosta i szybka w przygotowaniu, tak że można ją polecić początkującym kucharzom albo tym zaczynającym dopiero przygodę z kuchnią. Indyjska sałatka na bazie jogurtu i szpinaku na sam początek będzie idealna. Życzymy Wam smacznego...

więcej...

Soczewica z Uttar Paradesh

Posted by na 16:37 w Kolorowe Indie, Kufer Pomysłów, Kulinaria, Kulinaria Indie, Przyprawy, Zrób to sam | Możliwość komentowania Soczewica z Uttar Paradesh została wyłączona

Soczewica z Uttar Paradesh

Dzisiaj specjalnie dla Was przygotowaliśmy ucztę składającą się z kilku dań kuchni indyjskiej. Na obiad podaliśmy ziemniaki w sosie jogurtowym, indyjską sałatkę na bazie jogurtu i szpinaku, soczewicę z Uttar Paradesh a do picia kultowy napój hinduski czyli mango lassi. Potrawy były bardzo smaczne i mimo, że ich przygotowanie było dość  czasochłonne to myślę, że warto pokusić się aby przygotować je samodzielnie w domu do czego Was gorąco zachęcamy. Kulinarnie poznajemy świat, część pierwsza Kuchnia Indyjska – zaczynamy!   Potrzebujemy: – 400 g czerwonej soczewicy – Pasta tamaryndowca (np. Firmy Thai pride) – łyżka posiekanego imbiru – łyżeczka nasion kminu – dwie łyżeczki soli – szczypta kurkumy – szczypta chili – olej – 2 ząbki czosnku   Przygotowanie: Czerwona soczewica z Uttar Paradesh jest jedną z najsmaczniejszych roślin strączkowych świata i bazą wielu pysznych potraw a jej przyrządzenie nie jest trudne. Gotujemy ją w garnku razem z  1,25 l wody, dwiema łyżeczkami soli, posiekanym drobno imbirem oraz szczyptą kurkumy na małym gazie przez około dwadzieścia pięć minut co jakiś czas mieszając aby się nie przypaliła. W tym czasie w szklance wrzątku rozpuszczamy pastę tamaryndową i odstawiamy ją na około dziesięć minut aby zmiękła i dodajemy ją później do soczewicy całość gotując jeszcze kwadrans. Na patelni rozgrzewamy olej i dodajemy ziarna kminu. Kiedy zmienią kolor to wówczas zdejmujemy patelnię z gazu, dodajemy szczyptę chili i przeciśnięty przez praskę czosnek cały czas mieszając przyprawy, żeby się przypadkiem nie przypaliły. Soczewicę w garnku blendujemy a następnie polewamy naszą przyprawą z patelni i delikatnie wszystko mieszamy. Krem z soczewicy podajemy w miseczkach. Soczewica z Uttar Paradesh to potrawa bardzo sycąca i może stanowić zarówno samodzielne danie jak i przepyszny dodatek  np. do ryżu. Świetnie smakuje z grzankami lub groszkiem ptysiowym. Soczewica z Uttar Paradesh może być też alternatywnie składnikiem farszu lub stanowić świetne nadzienie do naleśników, krokietów lub pierogów. My polecamy w każdej postaci i życzymy...

więcej...

Mango Lassi

Posted by na 16:33 w Kufer Pomysłów, Kulinaria, Kulinaria Indie, Zrób to sam | Możliwość komentowania Mango Lassi została wyłączona

Mango Lassi

Dzisiaj specjalnie dla Was przygotowaliśmy ucztę składającą się z kilku dań kuchni indyjskiej. Na obiad podaliśmy ziemniaki w sosie jogurtowym, indyjską sałatkę na bazie jogurtu i szpinaku, soczewicę z Uttar Paradesh a do picia kultowy napój hinduski czyli mango lassi. Potrawy były bardzo smaczne i mimo, że ich przygotowanie było dość  czasochłonne to myślę, że warto pokusić się aby przygotować je samodzielnie w domu do czego Was gorąco zachęcamy. Kulinarnie poznajemy świat, część pierwsza Kuchnia Indyjska – zaczynamy!   Potrzebujemy: -1 duży owoc mango -1 szklanka jogurtu naturalnego -1/2 szklanki mleka   Przygotowanie: Do blendera wrzucamy wszystkie składniki potrzebne do przyrządzenia Mango Lassi: drobno pokrojone mango oraz mocno schłodzone mleko i jogurt. Po chwili orzeźwiający napój Mango Lassi jest gotowy. Życzymy Wam smacznego...

więcej...

Facebook

wordpress.edu.pl - rozwiązania "szyte na miarę"